بیماری ولف- پاركینسون- وایت ‏‎(WPW)‎‏ ‏

عملكرد طبیعی سیستم هدایتی قلب به گونه ای است كه هدایت الكتریكی از حفرات ‏فوقانی (دهلیزها) به حفرات تحتانی یا بطنها فقط از یك مسیر ویژه الكتریكی (گره ‏دهلیزی- بطنی) انجام می شود تا عملكرد مناسب پمپ قلب فراهم شود. در برخی ‏بیماران علاوه بر گره دهلیزی- بطنی یك مسیر الكتریكی دیگر به صورت غیر طبیعی ‏اتصال الكتریكی دهلیزها به بطن ها را ایجاد می كند. وجود این مسیر غیرطبیعی در نوار ‏قلب (الكتروگرام) به راحتی قابل تشخیص است. البته در برخی موارد هدایت یك طرفه ‏در این مسیر وجود داشته واصطلاحاً مسیر فرعی مخفی نام دارد. ‏
وجود مسیر فرعی چه به صورت آشكار و چه مخفی باعث احتمال ایجاد یك پالس ‏چرخشی بین مسیر فرعی و گره دهلیزی- بطنی شده و یك آریتمی از انواع ‏PSVT‏ ایجاد ‏می كند. ممكن است در مبتلایان به سندرم ولف- پاركینسون- وایت ریتم ‏AF‏ ایجاد شده ‏كه در این صورت به علت هدایت سریع امواج دهلیزی به بطن با ضربان بسیار بالای قلب ‏و احتمال آریتمی بطنی به صورت ‏VF‏ همراه بوده و خطرناك است. درمان ضد آریتمی ‏برای بیماران مبتلا به بیماری ولف- پاركینسون – وایت قابل انجام است ولی مؤثرترین و ‏كم عارضه ترین روش درمانی از بین بردن مسیر فرعی از طریق ‏RF- ablation‎‏ می باشد ‏كه عوارض آن حتی از درمان دارویی كمتر است و موفقیت بالا (بیشتر از 90% ) دارد. ‏