Menu
افراد در معرض خطر مرگ ناگهانی قلبی
ایست ناگهانی قلبی عمدتاً در قلب بیمار ایجاد می شود و سابقه بیماری قلبی به صورت انفاركتوس، تنگی عروق كرونر، نارسایی قلبی و یا بیماری دریچه ای در اغلب موارد وجود دارد. البته لازم به ذكر است كه در برخی بیماران، بیماری ژنتیك در سیستم الكتریكی قلب وجود داشته و بدون سایر علایم بیماری قلبی فرد دچار آریتمی های خطرناك و علایم ناشی از آن به صورت طپش قلب ، غش(سنكوپ) و حتی مرگ ناگهانی می شود. علایم و نشانه های بالینی و پاراكلینیك زیر در شناسایی افراد در معرض خطر ایست ناگهانی قلب كمك كننده است.
1- مهمترین عامل خطر ساز، نارسایی قلب است. در این رابطه از معیار EF استفاده می شود.EF میزان حجم خون پمپ شده از كل حجم بطن چپ با هر انقباض است كه به صورت طبیعی بالاتر از 55% است. در صورتی كه EF محاسبه شده در اكوكاردیوگرافی كمتر از 35% باشد خطر ایست ناگهانی قلب قابل ملاحظه است.
2- سابقه غش یا سنكوپ در مبتلایان به بیماری قلب( انفاركتوس، تنگی كرونر، اختلال دریچه ای- عضلانی، اختلال هدایتی قلب و همچنین در بیماران مبتلا به بیماری ژنتیك آریتمی زا) مطرح كننده تاكی كاردی های بطنی به عنوان علت سنكوپ و احتمال تكرار این آریتمی ها و خطر ایست قلبی ناشی از آن می باشد.
3- سابقه خانوادگی مرگ ناگهانی: در افراد مبتلا به برخی بیماریهای ژنتیك كه با آریتمی های بطنی همراه می باشند، سابقه خانوادگی مرگ ناگهانی با خطر بیشتر ایجاد همین عارضه در فرد مبتلا همراه می باشد. هیپرتروفی مادرزادی قلبی، سندرمQT طولانی و سندرم بروگادا نمونه هایی از این بیماریها می باشند.
4- تاكی كاردی های گذرا و بدون علامت : گاهاً در هنگام ارزیابی یك فرد مبتلا به بیماریهای قلبی در هنگام ثبت نوار قلبی 24 ساعت (هولتر) ،آریتمی بطنی بدون ایجاد علایم و به صورت موقت ایجاد می شود. وجود این آریتمی ها با خطر ایجاد آریتمی طولانی تر و ایست قلبی همراه می باشد.
5- بررسی الكتروفیزیولوژی: ممكن است در جهت تعیین میزان خطر در موارد مشكوك، پزشك متخصص، بررسی الكتروفیزیولوژی را در نظر بگیرد. در صورتی كه تحریكات ایجاد شده در قلب منجر به ایجاد آریتمی بطنی شود احتمال ایجاد خود به خود این آریتمی و خطر مرگ ناگهانی بالا می باشد.