سنكوپ قلبی

مبتلایان به این نوع از سنكوپ در معرض عوارض خطرناك و به ویژه مرگ ناگهانی می ‏باشند. سنكوپ قلبی عمدتاً ناشی از آریتمی های قلبی است. گاهاً كندی ضربان قلب  ‏‏(برادیكاردی) در موارد شدید منجر به حملات سنكوپ می شود. در این موارد تعبیه پیس ‏میكر كافی بوده و نیاز به درمان دیگری نیست.‏

‏ تاكی كاردی بطنی، علت بدخیم تری برای سنكوپ می باشد. در صورتی كه تاكی كاردی ‏های بدخیم قلبی به صورت موقت و گذرا در فرد ایجاد شوند، سنكوپ ایجاد شده و با ‏قطع آریتمی فرد هوشیاری خود را بدست می آورد . با این حال ممكن است این آریتمی ‏ها طول كشیده و با ایجاد ریتم لرزشی بطنی ‏VF‏ به صورت خود به خود غیر قابل ‏برگشت نبوده و در صورت عدم درمان فوری(كاردیوورژن) منجر به مرگ می شود. ‏
مهمترین علائمی كه احتمال سنكوپ قلبی را مطرح می كنند شامل موارد زیر است:‏
‏1- سابقه بیماری سرخرگی قلبی و یا علائم آن به صورت درد قفسه سینه (آنژین) و یا ‏سابقه حمله های قلبی
‏2- وجود نارسایی قلبی كه توسط اكوكاردیوگرافی قابل تشخیص است. ‏
‏3- الكتروگرام قلبی غیر طبیعی كه توسط آن می توان به بیماری سرخرگی قلبی، ‏برادیكاردی، هیپرتروفی قلب و سایر بیماریهای آریتمی زا  از قبیل سندرم ‏QT‏ طولانی، ‏بروگادا و بطن راست آریتمی زا پی برد. ‏
‏4- سابقه خانوادگی مرگ ناگهانی در اقوام نزدیك‏
‏5- تشخیص آریتمی قلبی در هنگام ثبت هولتر‏
در صورتی كه تاكی كاردی های وخیم قلبی بعنوان علت سنكوپ شناخته شوند تنها ‏درمان مؤثر برای بیماران مبتلا تعبیه دفیبریلاتور قلبی‎(ICD)‎‏ می باشد. ‏