مطالعه الكتروفیزیولوژی

در این روش تشخیصی عملكرد سیستم هدایتی و قلب و آریتمی های قلبی مورد بررسی ‏قرار می گیرد. گاهاً اختلالات هدایتی قلب از قبیل سندرم گره سینوس بیمار و یا بلوك ‏های قلبی به صورت حلمه ای و موقت ایجاد شده و منجر به بروز علایم در بیمار می شود. ‏بنابراین در الكتروگرام قلبی مشخص نمی باشند. و ممكن است در طی هولتر 24 ساعت ‏برای بیمار ایجاد نشده و قابل تشخیص نباشند. در رابطه با آریتمی های قلبی نیز همین ‏وضعیت صدق می كند. ممكن است آریتمی های قلبی در هنگام مراجعه فرد مبتلا به ‏بیمارستان خاتمه یافته باشد بنابراین الكتروگرام آریتمی بیمار در دسترس نباشد. در ‏صورتی كه تعداد حملات آریتمی در فرد كم باشد( مثلا یك بار در ماه) هولتر نیز كمك ‏زیادی نمی نماید. در موارد فوق جهت بررسی دقیق مسیر هدایتی قلب و یا القاء آریتمی ‏در فرد نیاز به مطالعه الكتروفیزیولوژی می باشد. یكی دیگر از موارد مهم بررسی احتمال ‏مرگ ناگهانی در مبتلایان به برخی اختلالات قلبی از قبیل نارسایی قلب و اختلالات ‏آریتمی زا می باشد. ‏

 

روش انجام مطالعه الكتروفیزیولوژی (کلیک کنید)
‏ ‏
نتیجه مطالعه الكتروفیزیولوژی اقدامات بعدی مورد نیاز را مشخص می كند:‏
در صورتی كه اختلال هدایتی قابل توجه ویا آریتمی القاپذیر در طی مطالعه دیده نشود ‏معمولاً نیاز به اقدام دیگری نبوده و روز بعد از عمل بیمار قابل ترخیص است. در صورتی ‏كه اختلال هدایتی با اهمیت از قبیل سندرم گره سینوسی بیمار وبلوك دهلیزی- بطنی در ‏حین مطالعه مشاهده شود نیاز به تعبیه پیس میكر بوده و معمولاً این عمل در مدت بستری ‏انجام می شود. در صورت ایجاد آریتمی در حین مطالعه ممكن است عمل ‏ابلیشن‎(ablation)‎‏ درهمان هنگام مطالعه الكتروفیزیولوژی جهت درمان آریتمی انجام ‏شود. قطعاً پزشك انجام دهنده عمل از قبل در رابطه با احتمال انجام ابلیشن با بیمار صحبت ‏كرده است. در مواردی كه آریتمی های خطرناك بطنی در فرد ایجاد شده باشد پس از ‏پایان مطالعه بیمار به بخش ‏CCU‏ منتقل شده و تعبیه دفیبریلاتور‎(ICD)‎‏ هرچه زودتر ‏برای پیشگیری از مرگ ناگهانی انجام می شود. در تعداد بسیار كمی از بیماران علیرغم ‏عدم ایجاد آریتمی و یا اختلالات هدایتی توسط مطالعه الكتروفیزیولوژی شك بالینی ‏پزشك به این موارد بالا بوده و ممكن است نیاز به اقدامات دیگر از قبیل وقایع نگار ‏كاشتنی ویا آزمون ‏tilt‏ در مبتلایان به سنكوپ باشد. ‏