الكتروگرام

الكتروگرام قلبی یا اصطلاحاً ‏ECG‏ یك روش ساده در ثبت فعالیت قلبی می باشد . در ‏این روش فعالیت الكتریكی قلب ثبت شده و به صورت امواج بر روی كاغذ ‏مخصوص چاپ می شود.‏‎ ‎توسط فواصل زمان بندی شده بر روی نوار قلب ، می توان ‏طول زمان هدایت داخل دهلیز و بطن ها و همچنین عملكرد مسیرهای هدایتی را ‏بررسی كرد . ضمنا میزان ولتاژ امواج در تشخیص حجم عضلات قلبی و اختلالات ‏عضلانی كمك كننده است . سرعت ضربان قلب و اختلال در سیستم قلب و ضربانات ‏نابه جا به راحتی در الكتروگرام قابل تشخیص می باشند .‏

نحوه انجام تست ‏
الكترودهای دستگاه بر روی قفسه سینه و مچ اندام ها وصل می شود . پوست بدن در ‏مناطقی كه این الكترودها وصل می شوند باید تمیز بوده و شاید نیاز به تراشیدن ‏‎(shave)‎‏ موهای آن باشد این تست بدون درد بوده و در هنگام ثبت نوار قلبی ، بیمار ‏ باید بدون حركت بر روی تخت دراز كشیده باشد .‏‎ ‎گاهاً برای بیماران بستری در بخش ‏قلب و ‏CCU‏ ،مونیتورینگ ‏ECG‏ استفاده می شود . در این حالت از 3 الكترود متصل ‏به قفسه سینه استفاده شده و امواج قلبی به صورت همزمان با فعالیت قلب بر روی ‏مونیتوری كه بالای سر بیمار قرار دارد نمایش داده می شود و در صورت اختلال ‏توسط پرستار ثبت می شود .‏


تفسیر الكتروگرام قلب :‏
تفسیر نوار قلب توسط پزشك انجام شده و موارد زیر توسط الكتروگرام قابل تشخیص ‏می باشد .‏
‏1- سرعت پایین ضربات قلب (برادیكاردی) یا اختلال هدایتی مسیرهای الكتریكی ‏قلب (بلوك)‏
‏2- آریتمی های قلبی درصورتی كه در هنگام ثبت الكتروگرام وجود داشته باشند .‏
‏3- افزایش ضخامت عضلات قلبی كه ناشی از فشار خون بالا و برخی بیماریها از قبیل ‏هیپرتروفی مادرزادی قلب می باشد .‏
‏4- انفاركتوس های قدیمی ویا انفاركتوس قلبی حاد و آنژین ناپایدار قلبی
‏5- بیماری ولف- پاركیسنون- وایت ‏‎(WPW)‎‏ ‏
‏6- فعالیت پیس میكر و یا ‏ICD
‏7- تاثیر داروها و بیماریهای متابولیك بر روی قلب ‏