اكوكاردیوگرافی

یك روش بی خطر و بدون درد جهت بررسی و مشاهده ساختمان قلب می باشد . ‏امواج ماوراء صوت توسط پروب دستگاه كه بر روی قفسه سینه بیمار قرار گرفته ‏ساطع شده و پس از برخورد به قلب و بازگشت از آن توسط پروب به پردازنده های ‏دستگاه فرستاده شده و تصویر قلب متحرك به صورت هم زمان‎real time)‎‏) بر روی ‏مونیتور نمایش داده می شود و امكان انجام انواع محاسبات (اندازه گیری ضخامت ‏عضلات، شكل دریچه هاو بررسی نحوه گردش خون داخل قلب) فراهم می شود.‏
اكوكاردیوگرافی توسط متخصص قلب و عروق و گاهاً تكنسین های مجرب در این ‏زمینه انجام می شود . معمولاً نیاز به آمادگی خاصی نیست . گاهی لازم است كه ثبت ‏الكتروگرام قلبی به صورت هم زمان با اكوكاردیوگرافی جهت تفسیر دقیق آن انجام ‏شود. در برخی بیماران كه به علت چاقی و یا بیماری ریوی تصویر اكوكاردیوگرافی ‏واضح نیست و همچنین در مواقعی كه نیاز به بررسی دقیق دریچه های قلبی و یا ‏وجود لخته و یا تومور داخل قلبی باشد از اكوی مری‎(TEE)‎‏ استفاده می شود. در این ‏روش پروب مخصوص مانند آندوسكوپی وارد مری شده و تصویر واضح از قلب به ‏دست می آید. جهت انجام اكومری بیمار باید حداقل 3 ساعت ناشتا باشد  و تا 2 ‏ساعت بعد از آن غذا و آب نخورد . اكومری معمولا منجر به ناراحتی و حالت تهوع ‏در فرد شده و نیاز به همكاری وی را دارد.‏

تشخیص موارد ذیل توسط اكو كاردیوگرافی امكان پذیر است:‏
‏1-‏میزان قدرت عضلات قلبی و تعیین میزان ‏EF‏ (نسبت میزان خون خارج شده از ‏قلب در هر ضربان نسبت به میزان حجم آن كه در حالت طبیعی بیشتر از 55% ‏است)‏
‏2-‏تنگی و نارسایی دریچه های قلب  و اختلالاتی نظیر پرولاپس دریچه ها ‏
‏3-‏وجود لخته یا تومور داخل قلبی ‏
‏4-‏وجود مایع اطرف قلب و تعیین میزان و اهمیت آن و همچنین كلسیفیكاسیون و ‏ضخامت پرده قلب ‏
‏5-‏تعیین میزان ناهماهنگی در انقباض عضلانی در بیماران كاندید پیس میكر سه ‏حفره ای‎(CRT)‎‏ توسط اكوكاردیوگرافی مخصوص (اصطلاحاً اكوكاردیوگرافی ‏TISSUE DOPPLER‏)‏
‏6-‏تشخیص خونرسانی ناكافی به عضله قلب توسط یك نوع اكوكاردیوگرافی ‏مخصوص(اصطلاحاً ‏stress echocardiography‏)‏