داروهای حل كننده لخته
در صورت تشكیل لخته خون انسدادی در سرخرگ قلبی، حمله قلبی(انفاركتوس) عارض می شود در این موارد در صورتی كه هنوز بافت زنده قلبی وجود داشته باشد برای نجات بافت قلبی مبتلا از طریق برقراری جریان خون در سرخرگ می توان از داروهای حل كننده لخته استفاده كرد. عمده ترین داروی این گروه كه در بیمارستانهای كشور وجود دارد استرپتوكیناز (streptokinase) می باشد. این دارو در بخش اورژانس ویا CCU مورد استفاده قرار گرفته و در طی 1 ساعت برای بیمار مبتلا به انفاركتوس قلبی تزریق می شود. عارضه اصلی این دارو كه در تعداد كمی از بیماران ایجاد می شود خونریزی داخلی ومخصوصاً خونریزی مغزی می باشد. بنابراین تجویز این دارو در افراد با سابقه خونریزی مغزی ویا در صورت وجود خونریزی فعال ممنوع است. از عوارض دیگر این دارو، افت فشارخون و واكنشهای حساسیتی(گاهاً شدید) می باشد. لازم به ذكر است كه داروی استرپتوكیناز فقط در 50-30 درصد مبتلایان به حملات قلبی در حل لخته داخل سرخرگی موفق بوده و گاهاً نیاز به آنژیوپلاستی اورژانسی می باشد