Menu
كاردیوورژن (cardioversion)
همه ما بارها در فیلم های سینمایی صحنه شوك الكتریكی به بیماران بدحال در بیمارستان ها را دیده ایم. این اقدام درمانی اصطلاحاً كاردیوورژن نام دارد. بر خلاف تصور اغلب افراد كه این عمل را ترسناك و غالباً غیر موفق می دانند، در حقیقت كاردیوورژن یك روش كاملاً مؤثر در قطع آریتمی های قلبی بوده و با امكانات موجود در بخش های ویژه بدون ایجاد یك خاطره بد در بیمار قابل انجام است .
كاردیوورژن چیست؟
اصطلاح كاردیوورژن به معنی برطرف كردن آریتمی قلبی و برگرداندن ریتم طبیعی قلب می باشد. آریتمی های خطرناك از قبیل آریتمی های بدخیم بطنی در صورت عدم درمان فوری منجر به مرگ فرد می شوند ولی در صورت مراجعه فوری با كاردیوورژن قابل برگشت می باشند. گاهاً آریتمی های خوش خیم تر از قبیل AF و فلوتردهلیزی به درمان دارویی مقاوم بوده ولی با كاردیوورژن به راحتی قابل درمان می باشد.
كاردیوورژن چگونه انجام می شود؟
كاردیوورژن الزاماً به وسیله شوك الكتریكی انجام نمی شود. گاهاً در صورت خوش خیم بودن آریتمی می توان با تزریق وریدی داروهایی از قبیل آمیودارون، پروكائین آمید و... آریتمی را قطع كرد كه در این موارد اصطلاح كاردیوورژن دارویی به كار می رود. درمواردی كه آریتمی خطرناك و تهدید كننده حیات وجود داشته و فرصت كافی برای درمان دارویی وجود ندارد و همچنین درمواردی كه كاردیوورژن دارویی موفق نبوده است از كاردیوورژن الكتریكی استفاده می شود.
كاردیوورژن الكتریكی الزاماً در بخش ویژه و مجهز به امكانات كامل انجام می شود. در صورتی كه بیمار بعلت آریتمی های خطرناك بطنی فاقد هوشیاری باشد نیازی به داروهای خواب آور نیست و شوك الكتریكی از طریق دسته های (Paddle) دستگاه برروی قفسه سینه وارد می شود. در صورت درمان موفق، بیمار بعد از به هوش آمدن خاطره ای از درمان انجام شده ندارد. در صورتی كه مدت زیادی از شروع آریتمی بطنی گذشته باشد ممكن است نیاز به چند بار شوك باشد. بعنوان یك قاعده كلی هر قدر زمان بیشتری از شروع آریتمی خطرناك بطنی گذشته باشد احتمال موفقیت درمان كمتر می شود و در صورتی كه از شروع آریتمی بیشتر از 20-15 دقیقه گذشته باشد احتمال نجات بیمار بسیار كم است.
كاردیوورژن در آریتمی های خوش خیم
گاها آریتمی هایی نظیرAF و فلوتر دهلیزی و سایر آریتمی های خوش خیم با درمان دارویی قطع نمی شوند و ادامه علائم و مشكلات ایجاد شده توسط این آریتمی ها برای بیمار لزوم كاردیوورژن الكتریكی را ایجاب می كند. در این موارد بیمار ابتدا در بخش ویژه بستری شده و آزمایشات ابتدایی انجام می شود. ممكن است نیاز به اكوكاردیوگرافی از طریق مری برای اطمینان از عدم وجود لخته داخل قلبی باشد ( مخصوصاً در مبتلایان به AF ) و یا یك دوره 4-3 هفته ای درمان ضد انعقادی برای برطرف كردن لخته قبل از بستری انجام شود. بعد از اقدامات فوق بیمار بعد از 4-3 ساعت ناشتا بودن برروی تخت مجهز به امكانات كامل بستری شده و با حضور تكنیسین بیهوشی با تجویز داروهای خواب آور، بیهوشی سبك برای بیمار ایجاد می شود. پس از اطمینان از ایجاد بیهوشی كافی، كاردیوورژن الكتریكی انجام می شود كه البته ممكن است این عمل بیشتراز یك بار انجام شود. با این حال با توجه به بیهوش بودن بیمار، فرد بعد از درمان هیچ خاطره ای از عمل انجام شده ندارد. عمل كاردیو ورژن غالباً یك روش كم خطر وبا میزان موفقیت بالا در رفع آریتمی ها می باشد. البته در برخی مبتلایان به AF طول كشیده مخصوصاً در صورت وجود بیماری دریچه ای و دهلیزهای بزرگ احتمال موفقیت كم می باشد و ممكن است نیاز به اقدامات درمانی دیگر باشد.