عمل جراحی قلب (CABG)
در صورتی كه تعداد تنگی های سرخرگی زیاد بوده و یا تنگی در محل خطرناك نظیر تنه اصلی سرخرگ چپ وجود داشته باشد، امكان آنژیوپلاستی وجود نداشته و نیاز به عمل جراحی قلب می باشد. در این روش از شریان داخل سینه ای و سیاهرگهای اندام تحتانی استفاده می شود و از طریق آنها تنه آئورت به بخش بعد از تنگی سرخرگ قلبی متصل شده و جریان خون كافی برای عضله قلب در آن ناحیه تأمین می شود. قطعاً مدت زمان بستری و درد و عوارض عمل جراحی نسبت به
آنژیوپلاستی بیشتر بوده ولی در صورت لزوم یك درمان مؤثر و مطمئن برای درمان تنگی عروقی می باشد. افرادی كه تحت عمل جراحی قرار گرفته اند نیز در معرض تنگی در عروق تعبیه شده (گرافت ها) می باشند و در صورت ایجاد علائم آنژینی و درد قفسه سینه ممكن است
آنژیوگرافی مجدد لازم باشد. در صورت ایجاد تنگی در عروق پیوند شده معمولاً آنژیوپلاستی این عروق منجر به رفع تنگی می شود. نكته ای كه باید در نظر گرفته شود ، عمل جراحی منجر به رفع كاهش خونرسانی توسط تنگی های موجود می شود و در صورت عدم رعایت نكات بهداشتی و ادامه وجود عوامل خطر ساز امكان ایجاد تنگی در سایرنقاط سرخرگ های كرونر و احتمال حمله های قلبی باقی می ماند