Menu
فلوتر دهلیزی
این آریتمی از انواع تاكی كاردی دهلیزی می باشد و در مبتلایان به فشار خون بالا، دیابت، اختلالات قلبی دریچه ای شیوع نسبتاً بالایی دارد (شیوع كمتر از AF). این آریتمی ناشی از گردش یك پالس الكتریكی بر روی یك مسیر دایره ای می باشد كه معمولاً در دهلیز راست است. سرعت چرخش این پالس حدود 300 بار دردقیقه است ولی فقط نصف پالس های ایجاد شده به بطن ها منتقل می شود بنابراین سرعت ضربان بطنی و نبض بیمار حدود 150 بار در دقیقه و معمولاً منظم است (برخلاف AF ). ریتم فلوتر دهلیزی به علت ایجاد ضربان قلب بالا منجر به احساس طپش قلب در فرد می شود و در مبتلایان به نارسایی قلبی و یا اختلالات دریچه ای با تشدید علائم نارسایی از قبیل تنگی نفس و ضعف همراه است. در مبتلایان به تنگی سرخرگی قلبی، درد آنژینی قلب ایجاد می شود.
ضربان بالای قلب در ریتم فلوتر دهلیزی برخلاف ریتم AF براحتی توسط داروهایی از قبیل دیگوكسین و یا داروهای مهار كننده سمپاتیك( آتنولول، متوپرولول، پروپرانولول) كنترل نمی شود و اغلب نیاز به رفع ریتم فلوتر از طریق cardioversion می باشد. این درمان از طریق شوك الكتریكی و یا به صورت دارویی (آمیودارون، پروكائین آمید و...) قابل انجام است. در صورت تكرار حملات فلوتر دهلیزی این آریتمی در اغلب موارد از طریق RF- ablation قابل درمان كامل است. مسیر حركت الكتریكی داخل دهلیزها بر خلاف ریتم AF مشخص بوده و با سوزاندن (ablation) و قطع این مسیر می توان در 90-80 درصد موارد به صورت غیر قابل برگشت این آریتمی را درمان كرد. با این حال در برخی بیماران علیرغم برطرف شدن فلوتر دهلیزی بعلت عوامل زمینه ساز ممكن است ریتم AF در آینده ایجاد شود. فلوتر دهلیزی نیز ممكن است همراه با تشكیل لخته و استعداد حملات مغزی همراه باشد بنابراین در صورت عدم درمان قطعی نیاز به داروهای ضد انعقادی می باشد.