درمان آریتمی ‏

درمان آریتمی براساس نوع و شدت و میزان خطر ناشی از آن می باشد. ممكن است برخی ‏از آریتمی ها از قبیل ‏PAC,PVC‏ نیاز به هیچ گونه درمانی نداشته باشند و یا در صورت ‏علائمی نظیر طپش قلب با داروهای ساده از قبیل پروپرانولول درمان شوند. برخی آریتمی ‏ها نظیر تاكی كاردی دهلیزی، فلوتر دهلیزی و یا آریتمی های خوش خیم بطنی علیرغم ‏كم خطر بودن ممكن است با طپش قلب غیر قابل تحمل و علائم شدید همراه باشند كه در ‏این صورت باید مورد درمان قرار گیرند. اگرچه درمان دارویی در اغلب بیماران با كاهش ‏علائم همراه است با این حال ابلیشین (‏ablation‏) در اغلب موارد به عنوان یك روش ‏مؤثر و كاملاً مطمئن در اغلب موارد برای درمان همیشگی این آریتمی ها توصیه می شود.‏

آریتمی های خطرناك بطنی در مبتلایان به بیماری قلبی و یا سندرم های آریتمی زا با خطر ‏مرگ ناگهانی همراه بوده و در صورت احتمال ایجاد باید پیشگیری از ایست قلبی با ‏دفیبریلاتور قلبی ‏ICDدر نظر گرفته شود. در این موارد درمان دارویی قابل اطمینان نیست ‏و فقط برای جلوگیری از آریتمی های منجر به شوك ‏ICD‏ در بیمارانی كه دفیبریلاتور ‏تعبیه شده دارند كاربرد دارد. ممكن است آریتمی بدخیم بطنی و خطرناك در بیمار به ‏صورت ناگهانی ایجاد شود. در صورتی كه ‏ICD‏ قبلا برای این بیمار تعبیه نشده باشد اگر ‏مراجعه فوری به بیمارستان انجام شود می توان با كاردیوورژن آریتمی را ختم كرد. در ‏غیر این صورت مرگ فرد حتمی است. كاربرد دیگر كاردیوورژن در ختم آریتمی های ‏خوش خیم است كه بادرمان دارویی قابل ختم نبوده اند. ‏

ابلیشن ‏‎(RF ablation)‎‏ ‏

داروهای ضد آریتمی

كاردیوورژن