Menu
آنژیوگرافی كرونر
یك روش تشخیصی تهاجمی برای بررسی عروق كرونر و تعیین میزان انسداد عروقی می باشد .جهت انجام آنژیوگرافی، بیمار در بیمارستان مجهز بستری شده و پس از آزمایشات به عمل آمده و حداقل 6 ساعت ناشتا بودن به بخش آنژیوگرافی منتقل می شود . پس از استریل كردن ناحیه كشاله ران ، پوشش مناسب بر روی بیمار گذاشته شده و بیمار به صورت بی حركت بر روی تخت مجهز به دستگاه فلوروسكوپی (تصویربرداری با اشعه X) دراز می كشد .سرخرگ فمورال در ناحیه كشاله ران پس از بی حسی موضعی سوراخ شده و یك ابزار لوله ای با قطر باریك (شیت) در سرخرگ قرار داده می شود .
كاتترهای تشخیصی (به طول 50 سانتیمتر) از مجرای این ابزار وارد سرخرگ شده و با راهنمایی از فلوروسكوپی به داخل سرخرگ های كرونر هدایت می شوند . پس از ورود كاتتر به داخل سرخرگ كرونر، تزریق ماده حاجب از طریق آن انجام شده و تصویربرداری همزمان با اشعه X انجام می شود . به این صورت تصویر سرخرگ كرونر و اختلالات آن بر روی مونیتور نمایش داده شده و ثبت می شود. تزریق ماده حاجب و تصویربرداری به تعداد مورد نیاز تكرار شده و پس از خاتمه كار ، ابزار لوله ای(شیت) از پای بیمار خارج شده و فشار دست به مدت 10 دقیقه بر روی شریان سوراخ شده صورت می گیرد تا خونریزی قطع شود.
اگرچه معمولاً عمل آنژیوگرافی بدون درد وناراحتی بیمار انجام میشود، با این حال گاهاً درهنگام تزریق ماده حاجب احساس تهوع واستفراغ ویا گرمی به بیمار دست می دهد كه سریعاً برطرف می شود.
پس از انجام آنژیوگرافی بیمار به بخش منتقل شده و یك كیسه حاوی شن روی كشاله ران به مدت 4-3 ساعت قرار داده می شود تا از خونریزی این ناحیه جلوگیری شود. بیمار طی این مدت باید بی حركت برروی تخت بخوابد (بسته به نظر پزشك از 12-4 ساعت). در صورتی كه اقدام خاصی از قبیل آنژیوپلاستی و یا عمل جراحی در نظر نباشد ، روز بعد از عمل بیمار قابل ترخیص بوده و میتواند فعالیت معمول را داشته باشد و استحمام بلامانع است.
عمل آنژیوگرافی با امكانات موجود كم خطر است با این حال در حدود 1 درصد از موارد عوارضی نظیر خونریزی داخلی از محل برش شریانی ، حساسیت به ماده حاجب ، آسیب عروق كرونری و... ایجاد می شود. درد در ناحیه آنژیوگرافی معمولا خفیف بوده و به سرعت برطرف می شود . ضایعه پوستی خاصی در محل آنژیوگرافی باقی نمی باشد.
یادآور می شود كه آنژیوگرافی صرفاً یك روش تشخیصی بوده و منجر به باز شدن عروق نمی شود. بر اساس ضایعات عروقی مشاهده شده در آنژیوگرافی ممكن است آنژیوپلاستی، عمل جراحی (CABG) و یا درمان دارویی انتخاب شود. ممكن است درصورت مناسب بودن شرایط، عمل آنژیوپلاستی بلافاصله بعداز آنژیوگرافی (یعنی در همان جلسه ) انجام شود .